Mi No Se Mencionan

Poetry by | August 2, 2009

the flickering lights
allow a momentary glimpse
on the sea of unfamiliar faces

his eyes, utter innocence,
his smile, wicked.
this stranger
touched my face
and i knew–
it was he I had been
warned about.

he hides and lingers
leaves and stays —
in the darkest of nights, he plays
with someone’s heart,
between someone’s legs.

he made me see.

and the next thing i knew
he was gone.

Continue reading Mi No Se Mencionan

Tim-os nga Kalipay

Poetry by | July 26, 2009

Kanindot sa kinabuhi,
Katam-is sa mga pasalig sa ugma,
Buntag palang madungog na ang tingog sa hudyaka,
Inig gawas sa payag init nga gakos imong madawat-
Nga gikan sa adlaw nga nisidlak,
Kaunan sa kamote ni nanay nga nilung-ag.
Makapakalma na sa bitok nga naglimbag-limbag,

Dinhi sa ibabaw sa bukid,
Nagkalandrakas nga problema ang tanan imong isandig,
Sa lubi nga nagbahirig daplin sa pangpang nga gamay nalang ang naghawid,
Aron kung dili naka makapugong isinggit nalang na aron ang bug-at
nimong gibati mangaligid.

Sa udtong tutok isdang tanga maoy daling mahulga,
Lunuran dayon sa mga nagtul-id nga odong sakto na ang suwa,
Pus-an pa sa siling pirting halanga nga halos mata nimo makaluha,
Human sa dungan nga pagpangaon ang kabusog nimong bation
pildihon pa ang karenderia sa Tagum.

Inig ilog sa kagab-ihon pagtabi sa mga lingaw nga kagahapon ang daling himoon,
Kinaskasan sa gitara ni tatay kasing-kasing mo pasayawon,
Ug bisan utang nimo kaya niyang kuykuyon,
Ug dinhi matapos ang adlaw nga puno sa kalipayon,
Bisan numero ni Manny Pastoral kaya niyang pildihon.
Kinabuhing dili kabayran, bisan MISFI dili makaafford sa utang,
Pagpuyo nga malinawon inyong gipaningkamotan nga akong mahulam,
Banig ug unlan nga inyong giandam paminaw nako langit akong gikatulgan,
Bisan tuod kusog muburok ang pambot sa akong kiliran,
Apan, maanindot nga duyog kini sa akong dunggan.

Kaninyong tanan, kamo akong gipasalamatan sa kalipay’ng
tim-os nga
akong natagamtaman.

Spark

Poetry by | July 26, 2009

A quaint light

that bore no frenzy fire,
A feeble hope
Like a speck

of cinder dust

A magical trick,
Though not an illusion,
A vision beheld for a splitday.
Like coffee froth

popping upon conception

It was a flashing beam
A fluorescing midnight dream
Millennial ray gun of heat and bliss
Quaint, nearly invisible
A spark and nothing more.

Tahud Asil

Poetry by | July 19, 2009

Based on the epic Magindala: Mutya ng Daraanwan by Don Pagusara

Hihiga-higa
Sa may dalampasigan ng lawa
Mga huni ng ibon sa puno
Nakaaantok, Nakasasawa

Sa katahimikan ng umaga
Tataghoy ang plawta
Aawit ang Mutya
At magsisimula ang eksena

Ang mundo’y kinulayan ng puti at pula
Kaya’t eto ako, nakalawit ang dila
Mga tuhod nakapiko, mga paa nakabukaka
Sa pagganap sa papel, eto, handa na

Ayun siya, anak ni Kuhila
At eto ako, ang papel ay manguha
Ng puri, ng isda, pati ng kaluluwa
Eto ako, laruan ng tadhana

Ang mundo’y kinulayan ng puti at pula
At ako’y nilugar sa pangal’wa
Kaya’t eto ako, isang kontrabida
Demonyong likha ni Don Pagusara

Tingala, yuko, kanan, kaliwa
Dungaw, hiyaw, ilawit ang dila
Isalubong ang kilay, palakihin ang mata
Ipakita sa mundo ang ‘yong pagnanasa

Kubli, hiyaw, isabay mo sa plawta
Ayan na, dibdib, sa mundo’y ipakita!
Lumapit, lumapit, mukha’y pagnanasa
Hila! Harap! Ika’y manggahasa!

Wala na. wala
Laro ni Bathala
Pati pagsikat ng araw minani-obra
Si Magindala’y puti, ako ay pula
Siya magwawagi, ako’y mapipinsala

Eto ako, nilikha ni Magbibaya
Upang puksahin ng Daranawang dakila
Laruan lamang ng maawaing Bathala
Kakataying tupa sa paghuni ng Plawta

Nganong naghilak si Matet pag-uli niya sa ilang balay

Poetry by | July 19, 2009

Dili tungod sa iyang nabagsak nga eksam
nga wala niya gitulugan ug usa ka gabii.
Anad naman siya niini.

Anad na pud siya moadto’g tulonghaan
nga usahay dili pa siya ka-eksam kay
walay pambayad sa test paper.

Anad naman gani siya mabuklan kada buntag
kay tungod sa pagdali-dali,
masangit ang iyang agtang
sa ilang purtahan
nga murag iro ang gisukdan.

Hanas na ang iyang mga kamot
sa pagkalot ug kamote kada hapon
aron baonon sa tulonghaan kada buntag.

Naghilak siya kay karong hapon,
nagdahom siya nga maabtan niya
nga magbula-bula ang baba sa iyang Papa.

Apan dili kini ang nahitabo.
Naabtan niya ang iro
nga nagkirig-kirig sa salog
samtang naa sa kilid ang nilung-ag niyang kamote.

Sa Baybay

Poetry by | July 19, 2009

Ang hangin sa dagat mihuyop
— Simhuta

Sama sa usa ka talagsaung higayun sa kalipay
Nga limpyo
Ug presko

Kauban sa bata nga migunit sa imo’ng tudlo
nga sama sa angkla

Sa pagpangita sa lantawun sa halapad nga baybay
Hain mosawup ug mutungha ang kangitngit ug kahayag
sa hunahuna taliwala sa pagdamgo

Sagradong gutlo sa mata
Busa namnama kining milagro

Milagro sa pagbati.

Tuno

Poetry by | July 19, 2009

Nilingkod , nibilangkad
Gipatung-an ang ulo sa kaguran
Gikablot ang gipikas nga lubi
Ibabaw sa lababo-
Ang unod puti, gahi

Gikulob ang lubi,
Gihinay- hinay ug kagod
sa gikapoy nga mga kamot
gikudkod,
gikudkod,
gikudkod ug samot
hantud mitulo ang singot
sa iyahang dughan
paadto sa iyahang uranay

Continue reading Tuno

Kronika ng Isang Biyaherong Pinoy

Nonfiction by | July 19, 2009

Kung luho mang maituturing ang pagbibiyahe, maluwag sa dibdib kong aaminin na ito ang isang bagay na kailanma’y hinding-hindi ko maaaring ipagkakait sa aking sarili.

Nag-umpisa akong maglakbay sa iba’t-ibang bahagi ng mundo nang ako’y mangibangbayan. Ngunit hindi ang mga lugar na binisita ko ang pagtutuunan ko ng pansin sa sanaysay na ito. Kundi ang mga panggugulo at panlalait na tagpong aking naranasan bilang isang biyaherong Pinoy. Lalung-lalo na ang nakapapagod na proseso sa pag-aplay ng visa. At ang pagharap sa mga kinatawan ng imigrasyon sa tuwing papasok pa lamang ako o di kaya’y papalabas na ng isang bansa.

Continue reading Kronika ng Isang Biyaherong Pinoy